ابی ترين رويا

  

در بیان استغنا

در طلب عشق و معرفت استغنا، نسیمی از کیریایی حق به سالک می رسد

که به بوی آن از بیم و امید دو عالم رها می شود و همه ی قدرت ها را به هیچ

 می گیرد و به باد درویشی و باده ی استغنا غرور عالمیان را در هم می شکند

در این وادی همه ی معرفت های سالک در یک معرفت خلاصه می شود

پس در این حال سالک همه ی صورت ها و ماهیات را از نظر محو می کند و همه

را مرده انگاشته ،در شعاع آن خورشید حقیقی گم می کند

 

این چه استغناست یارب وین چه قادر حاکمی است

کاین همه درد نهان است و مجال آه نیست

 

(استاد محی الدین الهی قمشه ای)

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        دوشنبه ٤ شهریور ،۱۳۸٧ - سارا و بیتا

 

به نام خالق آبی ترین ها

وادی چهارم در استغنا

بعد از این وادی استغنا بود                        
نه درو دعوّی و نه معنی بود
می جهد ازبی نیازی صرصری                    
می زند بر هم به یک دم کشور
هفت دریا یک شَمَر اینجا بود   1                 
هفت اخگر یک شرر اینجا بود   2                                 
هشت جنت نیز اینجا مُرده ایست                  
هفت دوزخ همچو یخ افسرده ایست
هست موری را هم اینجا ای عجب                
هر نفس،صد پیل اِجرِی ، بی سبب  3
تا کلاغی را شود پر حوصله                        4
کس نماند زنده در صد قافله
صد هزاران سبز پوش از غم بسوخت           
تا که آدم چراغی بر فروخت
صد هزاران جسم خالی شد ز روح               
تا درین حضرت دروگر گشت نوح  5
صد هزار پشه در لشکر فتاد
             تا براهیم از میان با سر فتاد  6
صد هزاران طفل سر ببریده گشت                
تا کلیم الله صاحب دیده گشت
صد هزاران خلق در زنار شد                      
تا که عیسی محرم اسرار شد
صد هزاران جان و دل تاراج یافت                
تا محمد یک شبی معراج یافت
قدر ، نه نو دارد اینجا نه کهن                     
خواه اینجا هیچ کن خواهی هیچ
گر جهانی دل کبابی دیده ای                       
همچنان دانم که خوابی دیده ای
گر درین دریا هزاران جان فتاد                    
شبنمی در بحر ِ بی پایان فتاد
گر فروشد صد هزاران سر به خواب             
ذره ای ، با سایه ای شد ، ز آفتاب
گربریخت افلاک و انجم لخت لخت                 
 در جهان  کم گیر برگی از درخت
گر ز ماهی ، در عدم شد ، تا به ماه              
پای موری لنگ شد در قعر ِ چاه
گر نماند از دیو وز مردم اثر                       
ازسر ِ یک قطره باران در گذر
گر شد اینجا ، جزو و کل ، کلی تباه              
کم شد از روی ِ زمین یک برگ ِ کاه
گر به یک ره گشت این نُه طشت گم              
قطره ای در هشت دریا گشت گم

......................................................................................................................................................................
1. هفت دریا : تمامی آبهای جهان  --  شمر: آبگیر کوچک   -----2. هفت اخگر: هفت سیاره

3. اجری : اجرا ، وظیفه--- 4. حوصله : چینه دان—5 دروگر : نجار—6 پشه : اشاره به پشه ایست که در سر نمرود رفت—با سر فتاد: ممتاز شدن و تشخص یافتن---

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        پنجشنبه ۳ امرداد ،۱۳۸٧ - سارا و بیتا

در بیان معرفت

جهانگیر عشق به وادی معرفت می رسد در این وادی سالک در می یابد که فراخنای

هستی همه در گاه حضرت حق است و هر ذره ای را به حریم او  راهی نیست

آفتاب معرفت نوری است که از نار عشق می روید از این روست که تا آدمی عاشق نشود

 به معرفت حقیقی دست نمی یابد.شهر معرفت هزاران کوچه و برزن دارد

 که هیچ دو نفر در آن از یک کوی نمی گذرند و همه در آن جویای جمال مطلقند

در شعاع آفتاب معرفت

ذره ذره غیب دانی میکند

(حسین محی الدین الهی قمشه ای)

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        پنجشنبه ٢٧ تیر ،۱۳۸٧ - سارا و بیتا

وادی سوم در معرفت

به نام خالق آبی ترین ها

بعد از آن بنمایدت پیش نظر                                      معرفت را وادیی بی پا و سر

هیچ کس نبود که او این جایگاه                               مختلف گردد ز بسیاریٍّ  راه

هیچ ره در وی نه چون آید دیگر است                     سالک ٍ تن ،سالکٍ جان ، دیگر است

باز جان و تن ز نقصان و کمال                                 هست دایم در ترقی و زوال

لاجرم  بس ره که پیش آمد پدید                              هر یکی بر حد ٍ خویش آمد پدید
 
کی تواند شد درین راه ٍ خلیل                                  عنکبوتٍ مبتلا هم سَیر  ٍ پیل؟

سیر ٍ هر کس تا کمال ٍ وی بود                                قرب ٍ هر کس حسب ٍ حال ٍ وی بود

گر بپرد پشه چندانی که هست                               کی کمال ِ صرصرش آید به دست ؟

لاجرم چون مختلف افتاد سَیر                                 هم روش هرگز نیفتد هیچ طیر

معرفت ، زاینجا ، تفاوت یافته ست                        این یکی محراب و آن بت یافته ست

چون بتابد آفتاب ِ معرفت                                         از سپهر ِ این ره ِ عالی صفت ،

هر یکی بینا شود بر قدر  ِ خویش                            باز بابد در حقیقت صدر ِ خویش

سِر‌ ِ ذراتش همه روشن شود                                 گلخن ِ دنیا برو گلشن شود

مغز بیند از درون نه پوست او                                 خود نبیند ذره ای جز دوست او

هر چه بیند روی ِ او بیند مدام                                  ذره ذره کوی او بیند مدام

صد هزاران اسرار از زیر ِ نقاب                                روی می بنمایدت چون آفتاب

صد هزاران مرد گم گردد مدام                                تا یکی اسرار بین گردد تمام

کاملی باید جانی در او شگرف                               تا کند غواصی ِ این بحر ِ ژرف

گر ز اسرارت شود ذوقی پدید                                هر زمانت نو شود ذوقی پدید

تشنگی ِ بر کمال اینجا بوَد                                     صد هزاران خون حلال اینجا بود

گر بیازی دست تا عرش مجید                                دم مزن یک ساعت از ((هَل مِن مزید))

خویش را در بحر عرفان غرق کن                           ورنه باری خاک ِ رَه بر فرق ن

گر نه ای ، ای خفته ، اهل ِ تهنیت                          پس چرا خود را نداری تعزیت

گر نداری شادیی  از وصل ِ یار                               خیز باری ماتم ِ هجران بدار

گر نمی بینی جمال ِ یار تو                                     خیز منشین ، می طلب اسرار تو

گر نمی دانی طلب کن شرم دار                          چون خری تا چند باشی بی فسار؟ 
.........................................................................................................

برای عزیزی که امشب از دورها می آید باشد که قاصد خبری خوش باشد و باز گوید از استاد بزرگ الهی قمشه ای در وصف معرفت   

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        دوشنبه ۱٧ تیر ،۱۳۸٧ - سارا و بیتا

در بیان عشق

سالک غرق آتش به وادی عشق می رسد در این وادی کفر و ایمان سوری

و شک و یقین وهمی که عین یکدیگرند جمله میسوزد و عقل در آتش طلب

  به عشق بدل می شود که عشق همان عقل است که از مضیق جهات در گذشته

و از جهان سو به جهان بی سو راه یافته است از این رو عشق مرحله تعالی عقل است

و آنچه گفته اند عشق آدمی را کور و کر می کند مقصود آن است که عاشق جز

معشوق را نمیبیند

عشق آن شعله است کو چون برفروخت

هر چه جز معشوق باقی جمله سوخت

 

(حسین محی الدین الهی قمشه ای)

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        یکشنبه ۱٢ خرداد ،۱۳۸٧ - سارا و بیتا

وادی ِ دوم در عشق

به نام خالق آبی ترین ها

بعد از این وادی ِ عشق آید پدید                   غرق ِ آتش شد کسی کانجا رسید

کس درین وادی بجز آتش مباد                     وان که آتش نیست عیشش خوش مباد !

عاشق آن باشد که چون آتش بوَد                گرم رو سوزنده و سرکش بوَ د

عاقبت آندیش نبوَدیک زمان                          درکشد خوش خوش بر آتش صد جهان

لحظه ای نه کافری داند نه دین                    ذره ای نه شک شناسد نه یقین

نیک و بد در راهِ او یکسان بود                      خود چو عشق آمد ، نه این نه آن بود

ای مُبا حِی این سخن آنِ تو نیست              مرتدی تو این به دندان ِ تو نیست      ١

هر چه داری پاک در بازد به نقد                    وز وصال دوست می نازد به نقد

دیگران را وعده ی فردا بوَد                           لیک او را نقد هم اینجا بوَد

تا نسوزد خویش را یکبارگی                         کی تواند رست از غمخوارگی؟

تا بریشم در وجود خود نسوخت                   در مُفرِح کی تواند دل فروخت؟             ٢

می طپد پیوسته در سوز و گداز                    تا به جای ِ خود رسد ناگاه باز

ماهی از دریا چو بر صحرا فتد                       می طپد تا بوک بر دریا فتد

عشق اینجا  آتش است و عقل دود             عشق کامد در گریزد عقل زود

عقل در سودای عشق استاد نیست           عشق ، کار عقل مادرزاد نیست          ٣

گر زغیبت دیده ای بخشند راست                 اصل ِ عشق اینجا ببینی کز کجاست
 
هست یک یک برگ ،از هستی ِ عشق         سر به بر افکنده از مستیِ‌عشق

گر تو را آن چشم‌ ِ غیبی باز شد                     با تو ذرات جهان هم راز شد

ور به چشم عقل بگشایی نظر                      عشق را هرگز نبینی پا و سر

مرد ِ کار افتاده باید عشق را                          مردم آزاده باید عشق را

تو نه کار افتاده ای ، نه عاشقی                    مرده ای تو ، عشق را کی لایقی

زنده دل باید در این ره صد هزار                      تا کند در هر نفس صد جان نثار

  --------------------------------------------------------------------------------
١- مباحی: آن که از اهل اباحه است و هیچ یک از منهیات شرع را حرام نمی شمرد

٢- ابریشم و مفرح : در میان انواع مفرح هایی که در قدیم می ساخته اند از یاقوت و زر و سیم و مروارید و عود و مشک و ابیشم استفاده می شده است . مفرح نوعی داروی مقوی ِ دل و شادی آور بوده است که در ترکیب آن از اینگونه مواد نیز بهره می جسته اند .

٣- عقل مادر زاد : کنایه از عقل منطقی است.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        جمعه ۱٠ خرداد ،۱۳۸٧ - سارا و بیتا

در بیان طلب

طلب محصول خبری است از حضرت سیمرغ که تمام زیبایی و دانایی و نیکویی است

 خبری بزرگ که دل سالک را از اضطرابات عالم کثرت می رهاند و ساکن می کند و این

سکون نخستین شرط حرکت و آغاز سلوک است اهل معرفت از این خبر به باد

بهاری تعبیر می کنند.

ان فی ایام دهرکم نفحات الا فتعرضو الها

(همانا در دوران عمر شما نفحات و نسیم های قدسی می وزد هان به هوش باشید

 که خود را در گذر گاه آن نسیم ها نهید)

طلب ای عاشقان خوش رفتار

طرب ای بلبلان خوش گفتار

( حسین محی الدین الهی قمشه ای)

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        دوشنبه ٦ خرداد ،۱۳۸٧ - سارا و بیتا

وادی اول در طلب

به نام خالق آبی ترین ها

چون فرود آیی به وادی طلب            پیشت آید هر زمانی تعب

صد بلا در هر نفس اینجا بود              طوطی گردن مگس اینجا بود   ۱

جد و جهد در اینجاتْ باید سالها          زان که اینجا قلب گردد حالها     ۲

مُلک اینجا بایدتْ انداختن                    مِلک اینجا بایدتْ در باختن

در میان خونْت باید آمدن                     وز همه بیرونْت باید آمدن

چون نماند هیچ معلومت بدست      دل بباید پاک کرد از هر چه هست   ۳

چون دل تو پاک گردد از صفات          تافتن گیرد ز حضرت نور ذات     ۴

چون شود آن نور بر دل آشکار         در دل تو یک طلب گردد هزار

گر شود در راه او آتش پدید             ور شو د صد وادی ناخوش پدید

خویش رااز شوق او دیوانه وار          بر سر آتش زند پروانه وار

سِرْ طلب گردد ز مشتاقیِ خویش      جرعه ای می خواهد از ساقی خویش    ۵

غرقه ی در یا بماند خشک لب           سر جانان می کند از جان طلب

ز آرزوی آنکه سر بشناسد او            ز اژدهای جان ستان نهْراسد او

کفر و لعنت گر به هم پیش آیدش       در پذیرد تا دری بگشایدش      ۶

چون درش بگشاد چه کفر و چه دین      زآنکه نبود ؛ زانسوی در  ؛  آن و این        ۷   

............................................................................................................................
  ۱-طوطیِ گردون: کنایه از آسمان به اعتبار سبزی آن

مگس : کنایه از وجود ناچیز است و تقابل طوطی و مگس ؛ ظاهراً ؛ در میل آنها به شکر است و وَجهِ جامعِ آنها پر و پرواز داشتن
۲-قلب گردد حالها: حال بر خلاف مقام ؛ که ثابت است؛ امری است گردنده و ناپایدار ؛ به همین دلیل مشایخ صوفیه «احوال» را به « برق» تشبیه کرده اند که ناپایدارند و قبل و بعدشان هم قابل پیش بینی نیست
۳- معلوم: مال ؛ خواسته ؛ هر آنچه که باشد    ‌‌
۴- صفات و ذات: مراد از صفات ؛ صفات بشری است و مقصدو از ذات ؛ ذات باری تعالی است ۵- سر طلب : جویای اسرا ر
۶- چه کفر و چه دین: ناظر است به وقوفِ سالک بر اسرار ِ خاقت و این که کفر و دین و هدایت و ضلالت همه از سوی حق است و چون نیک بنگری اینها لازم و ملزوم یکدیگرد و ابلیس ؛ که این راز بدانست ؛ ملعونشد و او که تنها واقف این راز بود گفت برای من لعنت و رحمت یکسان است و چون از جانب حق است عاشق به نوعِ عطا نمی نگرد بلکه به عطا کننده می نگرد.

زانسوی در : یعنی آن سوی درگاهِ ازل و  در آن سوی پرده ی آفرینش که اراده ی حق است و خواست ِ او .

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        سه‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ،۱۳۸٧ - سارا و بیتا

 

به نام خالق آبیترین ها

بالاخره کنکور دانشگاه آزاد هم تمام شد . تا چند روز دیگر نتایج سراسری هم می آید اما..............
من حس غریبی دارم انگار که اصلا نگران نیستم؛انگار که اصلا روی زمین نیستم .
سبک ؛ تنها و رها فرصتی یافتم برای سفر ؛سفر به دنیای عطار بر روی بالهای سیمرغ
مسخم از کتاب صدای بال سیمرغ کتابی به قلم استاد بزرگ دکتر عبدالحسین زرینکوب در بررسی زندگی و اندیشه های عطار که شاید عطار نیازی به تفسیر اندیشه هایش نداشته باشد که همین یک سفر کوتاه به منطق الطیر ؛ اسرارنامه و........ کافی باشد برای فاصله گرفتن از این دنیای فانی و اتصال آدمیزادگان به ابدیت محض ؛ به جاودانگی.
همین سفر کافیست تا خواننده را بنشاندبر پیکر سی مرغکان و برساند به سیمرغ همو که
(( در حریم عزت است آرام او               نیست حد هر زفانی نام او))
امشب آمده ام که سفری را آغاز کنم به هفت وادی عطار که هنوز هم در قرن ۲۱ اندر خم یک از آنها مانده ایم

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        جمعه ٢٧ اردیبهشت ،۱۳۸٧ - سارا و بیتا

سلامی به یک دوست

به نام خالق ابی دریا

دوش در حلقه ی ما قصه ی گیسوی تو بود
تا دل شب سخن از سلسله ی می تو بود

امشب می خواهم این یادداشت را خطاب به دوست خوبم مینا بنویسم که به خدا من با کسی قهر نیستم . مشکل فنی داریم چون من به هیچ عنوان دسترسی به وبلاگ شما را ندارم برای همین این تقدیم تو :

که هر جای این خاک که باشم ؛ من به یادت هستم همیشه

با محبت و عشق به تمام دوستانم

 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        جمعه ٦ اردیبهشت ،۱۳۸٧ - سارا و بیتا